به روزرسانی شده در تاریخ ۱۴۰۰/۴/۲

روستای زیبای ولیلا، جنگل های انجیلی و آبشار ولیلا که در آغوش این طبیعت آرام گرفته اند، یکی از زیباترین هدف های برای طبیعت ‌گردان و گردشگرانی است که دل به سفر می ‌سپارند. با مسافرت به سوادکوه مازندران و دیدن این جنگل‌ها، می ‌توانید خاطره‌ای به یادماندنی از فضای سبز بکر این منطقه برای خود رقم بزنید.
روستای جذاب ولیلا در حوزه‌ زیرآب از توابع سوادکوه واقع شده‌است. منطقه و فضای سبز سوادکوه نامی آشنا برای هوا داران درختان به خصوص گردشگرانی است که به صورت مختص به بخش ها بکر و جنگلی علاقه دارند. ولیلا برای آن دست از طبیعت‌ دوستانی که تصمیم به اقامت‌ های کوتاه (یک تا چند روز) در یک محیط آهسته و زیبا دارند با قابلیت گردش و راهپیمایی ‌های کوتاه در حوالی روستا از شایسته ترین پیشنهادهای سفر است، چون محل قرارگیری روستا در اواسط تپه‌های کم شیب و با طول کم این قابلیت را فراهم می کنند.

اگر می خواهید با منطقه بکر و آبشار ولیلا آشنا شوید، با ما در ادامه همراه باشید.

 

آبشار ولیلا از جذاب ترین مناطق گردشگری ایران

آبشار ولیلا کجاست؟

بعداز ساعتی راهپیمایی در دل جنگل به آبشار ولیلا می‌رسید، که گرچه از قدمت زیادی برخوردار نیست، ولی زیبایی وصف ناپذیرش توان ترک این منطقه را از انسان دور می کند. علاوه بر آبشار ولیلا، جنگل‌های این ناحیه نیز در فصل های بهار و تابستان و نیز فصل پاییز از جذابیت بسیاری برخوردارند. این جنگل‌ ها اسم خود را از انجیلی درختی می ‌گیرد که سرسبزی و افسون خاصی به‌این جنگل‌ها بخشیده است.

انجیلی درختی است خیره کننده با قامتی بلند که طول آن به ۲۵ متر میرسد. برگ‌ها و تنه انجیلی بیشترین توجه را به خود جلب می کند. درخت انجیلی که گونه غالب جنگل های منطقه سوادکوه است، در بهار، فصل تابستان و فصل‌پاییز رنگ‌های جذابی دارد که حسی متفاوت را به تماشاچی منتقل می‌ نماید. برگ های نورسته این درخت در فصل بهار بنفش مایل به قرمز می باشند، در فصل‌تابستان به رنگ سبز تیره و براق دیده می ‌شوند و در نهایت در فصل‌پاییز به رنگ های زرد برجسته، نارنجی سوخته و برجسته و قرمز روشن خالص درمی‌ آیند.

 

از آبشار های معروف مازندران می توان به آبشار خزه ای بولا اشاره کرد.

 

تنه درخت قهوه‌ای مایل به قرمز، صاف و صیقلی با لکه‌های قهوه‌ای روشن تا کرم رنگ است که در زمستان احساس گرما را به تماشاچی منتقل میکند. همه این ویژگی‌ها و بازی رنگ ‌ها در‌این منطقه منجر می ‌شود برای ساعاتی غرق در زیبایی درختان گردید و با فراغت از دغدغه‌ های روزانه، لحظات آرامش‌ بخشی را تجربه کنید. چوب انجیلی بسیار دشوار است و از این نظر در زبان های خارجی به چوب آهن مشهور است.

درصورتی که به‌ منطقه آبشار ولیلا سفر کردید، حتما نگاه دقیق‌ تری به تنه درختهای انجیلی بیندازید، به دلیل آن که تعدادی درخت انجیلی همسایه یکدیگر، به طور معمول از محل تنه به هم جوش می‌ خورند و اگر چه فضای سبز مجزایی می‌باشند، اما ظاهرا در قالب یک تنه واحد و تنومند، کلونی ‌ای از درخت را تشکیل می ‌دهند که چشم انداز بسیار زیبایی است. در شرایطی‌که جنگل های انجیلی روزی بارانی را تجربه نکرده باشند، پیاده‌ روی در مسیر جنگل های انجیلی بسیار لذت‌ بخش و راحت است.

در غیر این صورت به خاطر لغزنده بودن مسیر حتما استفاده از کفش مناسب الزامی است. در روزهای ابتدایی فصل بهار که هنوز لاش برگ ‌ها به طور کامل مجزاسازی نشده‌اند، گونه های خزندگان را در لابه‌لای برگ‌ها می ‌توانید مشاهده کنید. تنوع و جذابیت رنگ پروانه ‌های بسیاری که در طول مسیر می ‌بینید، بسیار دلنشین است. هرچند برنده ایرانی سمی نیستند، ولی در‌حالتی که سابقه آلرژی پوستی دارید، از لمس آن ها دوری کنید.

جنگلهای انجیلی و آبشار آبولا، در تمام فصول سال زیبایی خاص خودش را دارد، البته در‌صورتی‌که به دنبال بهترین زمان برای سفر می باشید، از اردیبهشت ماه تا آخر فصل پاییز بهترین زمان برای سفر به این درختان وصف ‌ناشدنی است.

 

آبشار ولیلا از زیباترین آبشارهای ایران

 

مسیر دسترسی آبشار ولیلا

رود نیل به جنگل‌ های انجیلی سوادکوه بایستی مسیر جاده فیروزکوه را در پیش بگیرید. بعداز رسیدن به شهر زیرآب، به سمت راست ادامه مسیر دهید تا به روستای «اتو» برسید. بعداز عبور از این ده، یک دوراهی خاکی مقابل تان قرار می ‌گیرد. مسیر سمت چپ شما را به روستای «ولیلا» می ‌رسان . بعد از رسیدن به روستا، سراغ مسجد را بگیرید، چون در فضای روبروی مسجد، مکان قابل قبولی برای پارک وسیله نقلیه موجود است.

ضمن آنکه جاده خاکی روبروی این مسجد، مسیر جنبش به سوی روستای «سوخته سرا» و (جنگل‌های انجیلی) سوادکوه را مشخص می ‌کند. مسجد دیوارهای کوتاهی دارد و تشخیص آن در یک روستای کوچک کار چندان دشواری نیست. روستای ولیلا در یک و نیم کیلومتری آبشار ولیلاجای دارد. با طی ۳ ساعت مسیر نسبتا کم شیب جنگلی می‌ توانید به آبشار ولیلا برسید. تمام مسیر پاکوب بوده و فلش‌ های شبرنگ کوچکی که بر روی بعضی از درخت ‌ها نصب شده به جهت‌ یابی کمک می کند. در انتهای مسیر رود نیل به پای آبشار می بایست مقداری دست به سنگ گردید.

با توجه به مسافت ۴ ساعته این جنگل‌ ها با تهران، امکان سفر یک روزه به این فضای آرام برای گردشگران پایتخت ‌نشین هم موجود هست.